Quotes

"تائويي كه بتوان آن را بر زبان آورد تائوي جاودان نخواهد بود. نامي كه بتوان آن را ذكر كرد نامي ماندگار نخواهد بود. آن چه نمي توان برايش نامي نهاد حقيقت جاويد است. رها از آرزوها مي توان اسرار را درك كرد. در بند آرزو تنها مي توان جلوه ها را ديد. اسرار نهان و جلوه ها عيان هر دو از يك منبع اند. اين منبع را تاريكي ناميده اند. تاريكي در تاريكي؛ دروازه ي ورود به دنياي شناخت."

"در جستجوي دانش هر روز چيزي به شما اضافه مي شود. در تجربه ي تائو، هر روز چيزي از شما كم مي شود و كمتر و كمتر احتياج پيدا مي كنيد تا كارها را با زور به انجام برسانيد. و در نهايت به بي عملي مي رسيد، هنگامي كه هيچ نمي كنيد، چيزي ناتمام باقي نمي ماند. با اجازه دادن به رخدادها، همان گونه كه رخ مي دهند و دخالت نكردن در جريان روي دادنشان، فرزانگي پديدار مي شود."

"فرزانه ذهني از خود ندارد، او با ذهن مردم كار مي كند. او با كساني كه خوبند، خوب است و همچنين با كساني كه خوب نيستند نيز خوب است. اين خوبي واقعي است. او به كساني كه قابل اعتمادند، اعتماد مي كند و به كساني كه قابل اعتماد نيستند نيز اعتماد مي كند. اين اعتماد راستين است. ذهن فرزانه چون فضا پهناور و گسترده است. ديگران او را درك نمي كنند. آن ها به او مي نگرند و انتظار مي كشند. او با ديگران چون فرزندانش برخورد مي كند."

"فرزانه تسليم آن چيزي است كه لحظه ي حال براي او به ارمغان مي آورد. او مي داند كه بالاخره خواهد مرد و به هيچ چيز وابستگي ندارد. توهمي در ذهنش وجود ندارد و مقاومتي در بدنش نيست. او درباره ي عملش فكر نمي كند؛ اعمال او از مركز وجودش جاري مي شوند. به گذشته اش نچسبيده، پس هر لحظه براي مرگ آماده است؛ همانطور كه ديگران پس از يك روز كاري سخت براي خواب آماده اند."

"در بي عملي عمل كنيد. بدون تلاش كار كنيد. كوچك را بزرگ شماريد و كم را زياد. با سخت هنگامي كه ساده است، رودررو شويد. كارهاي بزرگ را به قطعات كوچك تقسيم كنيد و سپس آن را به انجام برسانيد. وقتي فرزانه به مشكلي بر مي خورد، متوقف مي شود و خود را وقف مشكل مي كند. او به رفاه خود دلبسته نيست پس مشكلات براي او مشكل نيستند."

"آن چه ريشه دارد آسان تغذيه مي شود، آن چه به تازگي رخ داده آسان اصلاح مي شود. آن چه خشك و سخت است آسان مي شكند. آن چه كوچك است آسان گسترده مي شود. از مشكلات قبل از روي دادنشان جلوگيري كنيد. به هر چيز قبل از به وجود آمدن نظم بدهيد. درخت كاج عظيم از بذري كوچك مي رويد و سفرِ هزار فرسنگي با يك گام آغاز مي شود. با عجله در عمل شكست مي خوريد. با سعي در فهميدن مسائل را از دست مي دهيد. با زور زدن براي تكميل كاري، آن چه به تقريب كامل بود را خراب مي كنيد. فرزانه با جازه دادن به روند طبيعي رخدادها اقدام مي كند. او در پايان به همان آرامي است كه در ابتداي كار. او هيچ ندارد پس چيزي را براي از دست دادن برايش وجود ندارد. آرزوي او رهايي از آرزوهاست. آن چه فرا مي گيرد رهايي از آرزوهاست. او به مردم يادآوري مي كند كه چه كسي بوده اند. براي او هيچ چيز به جز تائو اهميت ندارد پس مي تواند مراقب همه چيز باشد."

"فرزانگان كهن سعي در آموزش مردم نداشتند كه با مهرباني به آن ها ندانستن را درس مي دادند. وقتي مردم فكر مي كنند كه جواب ها را مي دانند، راهنمايي كردنشان سخت است. وقتي مي دانند كه نمي دانند، مي توانند راهشان را بيابند. اگر مي خواهيد ياد بگيريد چگونه امور مختلف را اداره كنيد، از ثروتمند شدن يا زرنگ بودن پرهيز كنيد. ساده ترين الگو واضح ترين است. اگر به زندگي ساده و عادي راضي باشيد، مي توانيد راه را به ديگران نشان دهيد تا به طبيعت حقيقي خود باز گردند."

"شكست يك فرصت است. اگر ديگري را مقصر بداني، پاياني براي مقصر دانستن ديگران وجود نخواهد داشت. فرزانه به وظايفش عمل مي كند و اشتباهاتش را اصلاح مي نمايد. او آن چه ضروري است را به انجام مي رساند و از ديگران چيزي طلب نمي كند."

"اگر كشوري خردمندانه اداره شود، ساكنانش خوشنود خواهند بود. از دسترنج شان لذت مي برند و از آن جايي كه خانه هايشان را دوست دارند علاقه به سفر را از دست مي دهند. ممكن است در اين كشور چند وسيله ي نقليه و قايق وجود داشته باشد ولي به جايي نمي رود. ممكن است انبارهاي ادوات جنگي وجود داشته باشند ولي كسي از آن ها استفاده نمي كند. مردم از خوراكشان لذت مي برند و از زندگي با خانواده هايشان شادند. تعطيلات را در باغچه هايشان سپري مي كنند و از كمك به همسايگان خوشنود مي شوند. حتي اگر كشور همسايه به قدري به آن ها نزديك باشد كه صداي خروس ها يا پارس سگ هايشان را به سادگي بشنوند، از اين كه بدون سفر كردن به كشور همسايه در سن پيري بميرند، راضي اند."

"بدون باز كردن درب خانه تان مي توانيد دلتان را به روي جهان باز كنيد. بدون نگاه كردن از پنجره خانه تان مي توانيد جوهره تائو را بشناسيد. هرچه بيشتر بدانيد، كمتر درك مي كنيد. فرزانه بدون ترك كردن جايي به مقصد مي رسد، بدون نگاه كردن نور را مي بيند. و بدون انجام دادن كاري آن چه لازم است بدست مي آورد."

"تائو همه جا جاري است. همه چيز از تائو به وجود مي آيد، با اين ها تائو آن ها را خلق نمي كند. تائو خود را به آن چه انجام مي دهد مي ريزد، ولي هيچ ادعايي ندارد؛ دنياهاي بي شمار را زندگي مي بخشد، ولي وابستگي به آن ها ندارد. از آن جايي كه به همه چيز آميخته و در دل هر چيز نهان است، مي توان آن را فروتن ناميد. از آن جايي كه همه چيز در تائو نابود و ناپديد مي شود و تنها تائو باقي مي ماند، مي توان آن را والا ناميد. تائو از بزرگي خود بي خبر است؛ پس در حقيقت بزرگ است."

"وقتي مردم برخي چيزها را زيبا مي دانند چيزهاي ديگر زشت مي شوند. وقتي مردم بعضي چيزها را خوب مي دانند چيزهاي ديگر بد مي شوند. بودن و نبودن يك ديگر را مي آفرينند. سخت و ساده يك ديگر را پشتيبانند بلند و كوتاه يك ديگر را تعريف مي كنند. پستي و بلندي به يك ديگر وابسته اند. قبل و بعد به دنبال هم مي آيند. بنابراين فرزانه بدون انجام دادن كاري عمل مي كند و بدون به زبان آوردن كلمه اي آموزش مي دهد. اتفاقات رخ مي دهند و او به آن ها اجازه ي روي دادن مي دهد؛ موارد مختلف ناپديد مي شوند و او به آن ها اجازه ي از بين رفتن مي دهد. او دارد، بدون آن كه مالك چيزي باشد، عمل مي كند، بدون آن كه انتظاري داشته باشد. وقتي كارش به اتمام مي رسد، آن را فراموش مي كند. به همين دليل براي هميشه جاويد باقي مي ماند."

"فرزانگان كهن كامل و دقيق بودند. خرد آن ها دست نيافتني بود. كلمات از بيان آن عاجزند؛ آن چه مي توان بيان كرد تنها ظاهر آن هاست. آن ها مراقب بودند؛ درست مانند كسي كه از رودخانه اي يخ زده مي گذرد. هوشيار؛ همانند جنگجويي كه در قلمرو دشمن است. با ادب همچون يك ميهمان. جاري همچون يخ در حال آب شدن. شكل پذير چون تكه اي چوب. پذيرا همچون دره ها. زلال همچون آب. آيا براي انتظار كشيدن شكيباييد تا زماني كه گلتان ته نشين شود و تنها آب زلال باقي بماند؟ آيا مي توانيد بي حركت باقي بمانيد تا زماني كه عمل مناسب خود به خود رخ دهد؟ فرزانه در جستجوي رضايت خاطر نيست. نه در جستجوست، نه انتظار مي كشد. او حاضر است؛ آماده براي خوش آمد گويي به هرچيز."

"ذهن خود را از همه ي افكار خالي كنيد. اجازه دهيد دلتان آرامش يابد. نا آرامي موجودات را مشاهده كنيد و در بازگشت آن ها دقيق شويد. هر موجودي در اين جهان به مأواي مشترك باز مي گردد. بازگشت به اين مأوا آرامش يافتان است. اگر اين مأوا را نمي شناسيد، در اندوه و سردر گمي به اين طرف و آن طرف مي خوريد. اگر بدانيد از كجا امده ايد، ظرفيت تحملتان به طور طبيعي بالا مي رود. بي نياز، سرگرم، مهربان همچون مادرِ بزرگ و باشكوه همچون پادشاهان مي شويد. غرق در حيرتِ تائو از آن چه زندگي برايتان به ارمغان مي آورد خوشنوديد و چون مرگ فرا رسد، آماده."

"هنگامي كه فرزانه حكومت مي كند، مردم به ندرت متوجه وجودش مي شوند. پس از فرزانه بهترين حاكم، رهبري است كه دوستش دارند. پس از او فرمانروايي كه از او مي ترسند و بدترين، كسي است كه او را خوار مي شمارند. اگر به مردم اعتماد نكنيد، آن ها را غير قابل اعتماد مي سازيد. فرزانه سخن نمي گويد، عمل مي كند. وقتي كارش به انجام مي رسد، مردم مي گويند: " چه جالب، ما خود آن را انجام داده ايم!"

"وقتي تائو فراموش مي شود، خوبي و زهد پديدار مي شود. وقتي هوش طبيعي بدن از بين مي رود، دانش و زيركي پديد مي آيد. وقتي كشور دچار آشوب مي شود، ميهن پرستي رونق مي گيرد."

"ابزار نظامي، ابزار خشونت است. فرزانه از خشونت پرهيز مي كند. ابزار نظامي ابزار ترس است؛ فرزانه هرگز آن را بكار نمي برد؛ مگر در زمان اضطراري و در صورت اجبار با كمال بي ميلي آن را به كار مي گيرد. صلح و دوستي والاترين ارزش است. اگر در صلح و دوستي خللي پيدا شود او چگونه مي تواند خوشنود باقي بماند؟ دشمنان او ديوها نيستند، بلكه انسان هايي هستند همانند او. او در آرزوي نابود شدن آن ها نيست و هنگام پيروزي جشن نمي گيرد. او چگونه مي تواند هنگام پيروزي و كشتن انسان ها به جشن و شادي بپردازد؟ با شجاعت به ميدان نبرد وارد شويد؛ شجاعتي همراه با غم و شفقت؛ گويي در مراسم تشييع جنازه شركت مي كند."

"تائو را نتوان فهميد؛ از الكترون هم كوچكتر است، ولي كهكشان هاي بي شمار در آن جاي دارند. اگر مردان و زنان قدرتمند مي توانستند در تائو متمركز شوند، همه چيز در هماهنگي كامل به سر مي برد. در اين صورت دنيا به بهشت تبديل مي شد، همگي در صلح و آرامش به سر مي بردند و قوانين در قلبشان حك مي شد. وقتي نام و شكل داريد، بدانيد كه موقتي اند. وقتي رسم و سنتي داريد بدانيد عمل كردن به آن ها را كجا پايان دهيد. با دانستن اين كه كجا بايد متوقف شويد مي توانيد از هر خطري جلوگيري كنيد. همه چيز در تائو پايان مي پذيرد، همان طور كه رودخانه ها به دريا منتهي مي شوند."

"شناخت ديگران هوش و آگاهي است، شناخت خوب خرد ناب است. تسلط بر ديگران قدرت است، تسلط بر خود قدرت حقيقي است. اگر اعتقاد داشته باشيد كه به اندازه كافي داريد، ثروتمند واقعي هستيد. اگر در مركز باقي بمانيد و با تمام وجو مرگ را به ياد داشته باشيد، بقاي جاودان مي يابيد."

"كلام حقيقت عاري از آراستگي و كلام آراسته از حقيقت خالي است. خردمندان نيازي نمي بينند تا منظورشان را اثبات كنند؛ آنان كه سعي در اثبات نظرات شان دارند از خرد بويي نبرده اند. فرزانه دارايي اي ندارد. هرچه بيشتر به ديگران ياري مي رساند، شادتر مي شود. هرچه بيشتر به ديگران مي بخشد، غني تر مي شود. تائو بي اصرار و پافشاري، قوت مي بخشد. فرزانه با رها كردن ميل به تسلط، رهبري مي كند."